The Young Observant

The Young Observant ★★★½

Filmde İtalya'daki aslında İtalya'yı bırak Avrupa'daki garsonluk kültürü ve bu kültürün yansımalarını görüyoruz. Disiplin odaklı ve tavize kapalı olan garsonluk okulunda eğitim gören ana karakterimiz yaşadığı içsel buhran ve bu buhradan dolayı aldığı garsonluk eğitimdeki dikkat çeken olumsuz yöndeki başarısı çercevesinde gelişen olaylarda, yaşadıkları fiziksel olarak sunulmuş bizlere. Fiziksel diyorum evet çünkü karakterimizin sessizliğinin film boyunca fazla ön planda olması '' biraz da konuş be çocuk! '' dedirtmiyor değil. Ve ayrıca çocuğun yaşadığı o içsel belirsizlikten kurtulma ya da devam ettirme eyleminin filmde yetersiz anlatıldığını düşünüyorum. Filmde anlatılmak istenen katı okul söyleminden uzak bir eğitim imajı vardı aslında, yani ne bileyim disiplin ve hata payının sıfır olması gereken eskli, kökleri olan bir okulda eğitim alan öğrencilerin en azında bir kez tokat ya da fırça yemesi gerekirdi ve bunu göstermeleri gerekirdi ama eğitimciler sanki sinirleri alınmışcasına davranıyorlardı. Belki de dedikleri gibi katı bir okul değildir ha ne dersiniz? Bu argüman dışında filmde biz izleyiciler olarak cuisine ve hizmet sektörü arasındaki ayrılamaz işbirlikçi ortaklığın, eğitim aldıkları uygulamalı okulda sanki biz de ordaymışcasına iliklerimize kadar hissediyoruz. Ah evet ve de bu eski bağımsız filmler sıcaklığında yansıtılmış bütün bunlar :) . Evet evet, bir son var... Bildiğin sonuçlu sonlardan... Sonunu size bırakıyorum. Fakat ne olursa olsun mutfak ve cuisine kültürünü seviyorsanız bu film kesinlikle izlenmeye değer. Mubide var, benden söylemesi :)